Tag: planning

Catch-22

Vanwege tijdgebrek geen afbeelding voor dit blog.

Een bevriend automonteur vertelde me ooit dat ik zijn auto maar beter niet kon kopen. Hij had er namelijk zelf nooit onderhoud aan gepleegd. Dat deed hij de hele dag al op zijn werk, had hij na zijn werkdag geen zin meer in. Hij maakte hem wel als de auto kapot zou gaan.

Ik bedankte hem voor de eerlijkheid. Hetzelfde geldt ook een beetje voor de reclamewereld. Of iets genuanceerder: de communicatiewereld. We leveren een maximale inspanning om onze opdrachtgevers met goed werk verder te helpen. De interne communicatie (dus alles wat we voor en over david vertellen) wil daar wel eens het slachtoffer van zijn. Trouwe lezers van dit blog hebben dat al een tijdje in de gaten. Want waar was dit blog de laatste 11 weken? (Dan tel ik het inhoudsloze Op de valreep-bericht van december jl. overigens niet mee.)

Daar kun je van vinden wat je wilt. Maar als zelfs ons blog een gapend gat van weken vertoont, geeft dat wel aan hoe druk we het de laatste tijd hebben gehad. En niet alleen met het maken van commercials. Overigens mag een luxeprobleem als drukte nooit een excuus zijn. Daar hebben we de planning voor uitgevonden. Maar de planning heeft weer zijn eigen haken en ogen.

Soms ziet ook de planning geen uitweg meer. In dat geval zal het werk dat we voor opdrachtgevers maken altijd voorop staan. Daar wijkt ons eigen werk voor. Aan de andere kant kun je het je als modern reclamebureau niet veroorloven de bezoekers van je site en social media te vervelen met oeroud werk en een blogbericht uit de tijd van internet 1.0. Kortom, blog zat dus even in een catch-22.

Als je onvoldoende tijd hebt moet je creatief zijn.

Dat betekent afwegingen maken. In het blog dat ik op persoonlijke titel schrijf zet ik dan een videoclipje, begeleid door een onderhoudend bijschriftje. Dat is vooral ingegeven door mijn angst bezoekers kwijt te raken als ik het niet doe. Vaste bezoekers van mijn blog weten dan dat er snel een nieuw bericht zal volgen.

Het kwijtraken van bezoekers is een irreële angst. Onderzoek heeft immers uitgewezen dat het op een blog niet gaat om de kwantiteit maar om de kwaliteit. Wachten op meer tijd dan maar? Maar wat als die uitblijft en een te lange radiostilte bij lezers wellicht de suggestie wekt dat het bij david slecht gaat. Je hoort er niks meer van hè? Op social media rolt je kop dan al gauw.

Creatief zijn dus. Dan maar schrijven over het geen tijd hebben om te schrijven. Maar dan moet je tijd maken, hoor je dan. Dat klopt zondermeer. Tijd maak je met een planning. Maar dat brengt me weer bij de planning en hoe het werk voor opdrachtgevers altijd voor gaat. Enfin, de cirkel is rond en het heeft niks opgeleverd. Op dat punt was dit blog beland.

Toen viel het kwartje. Immers, het doel van dit blog was en is zijn lezers een informerende, informele knipoogblik in onze keuken te geven. En in de keuken is het wel eens druk. Dat hadden we eigenlijk niet scherper kunnen beschrijven dan met een radiostilte van 10 weken. Zo zie je maar.

Ren voor je leven! Daar komt De Planning!

Wie al wat langer meedraait in de reclamewereld – met name op de studio of als creatief – heeft ongetwijfeld aan den lijve ondervonden dat Dé Planning (met hoofdletters en accent) een meedogenloze levensvorm is van de planeet Excel. Een plek waar Het Creëren onderdrukt wordt door een alleenheerser, genaamd De Deadline.

Ongeacht hoe je het omschrijft, feit is dat Het Creëren en Dé Planning elkaar soms behoorlijk in de weg zitten. Blog legt graag uit waarom.

Eerst de zwaktes. Dé Planning heeft twee natuurlijke vijanden en één interne vijand. Zijn natuurlijke vijanden zijn het ‘tussendoortje’ en ‘de volledige afdeling Creatie’: ook wel – zoals bovenstaand – Het Creëren genoemd. Het tussendoortje vreet zich hongerig in Dé Planning en nestelt zich daar. Dat schopt de boel van binnenuit lekker in de war.

Het Creëren is van een andere orde. Het Creëren heeft hetzelfde effect op Dé Planning als de Chinese Muur. Je komt er gewoon niet overheen. Het is een verzetsbeweging.

Zetten we wat feiten over Dé Planning op een rijtje dan zien we het volgende. Om te beginnen heeft hij nul (lees nul) inlevingskracht. En: hij is een narcist. Wat anderen van hem vinden laat hem volkomen koud. Verder: hij heeft geen mening en zal zich niet bekommeren om jouw persoonlijke strubbelingen met het behalen ervan.

Nog een: een creatief vraagt, ‘wanneer moet het klaar zijn’? Het antwoord: ‘vorige week’. En deze: Dé Planning heeft als enige persoonlijke bewakers. Tenslotte nog deze: Dé Planning heeft zóveel ingebouwde obstakels en hindernissen, dat je al struikelt bij de eerste aanzet en als net aangereden wild doorrolt tot aan de deadline.

Oei. Dat is in elk opzicht het tegenovergestelde van Het Creëren.

Dan Het Creëren. Bij david maakt het zijn eigen planning. Dat is een puur persoonlijke werkplanning en geenszins vergelijkbaar met Dé Planning. Het is een sterk afgewaterde en werkvriendelijke versie van de projectplanning die zich grotendeels afspeelt in het hoofd van de creatief. Volledig onbereikbaar voor de planningbewakers. De feiten: Het Creëren laat zich lastig inplannen. Het heeft moeite om te luisteren, heeft altijd meer tijd nodig, nooit minder en heeft een broertje dood aan begrenzing.

Oei. Dat is precies het tegenovergestelde van De Planning.

We zien dus dat Dé Planning en Het Creëren uitersten zijn die elkaar ondanks dat heel hard nodig hebben. Ze werken immers niet alleen maar voor zichzelf. Een verstandshuwelijk lijkt daarmee geboren: een waarbij nog wel eens met het servies wordt gesmeten. Net als Yin & Yang, Rutte & Wilders en Laurel & Hardy.

Het verraderlijke voor beiden is dat Dé Planning nooit alleen is. In de basis is hij een multikoppige levensvorm. En elke kop wil hetzelfde: tijd. Dat is lastig voor Het Creëren. Het verzet zich en probeert te overleven. Op dat moment komt de interne vijand van Dé Planning bovendrijven: namelijk hijzelf. De verschillende Planningen beginnen elkaar te bijten. Een bloedbad dreigt, een held is nodig. En dus grijpt Het Creëren in en ‘poldert’ zo een oplossing tussen de bijtende planningen.

Concluderend kunnen we stellen dat Dé Planning Het Creëren in toom houdt en Het Creëren in Dé Planning een brug naar de overkant heeft gevonden. Want zonder hem blijft Het Creëren creëren totdat het uitgeput neerploft. Met andere woorden: Het Creëren rijdt maar Dé Planning stuurt. En totdat iemand een beter idee heeft, zullen beide kanten van de muur het samen moeten zien te rooien.

Succes!

This just came in: naar het schijnt wordt er binnenkort bij david een integraal plansysteem geintroduceerd. Dé Planning juicht, Het Creëren is voorzichtig optimistisch.