Tag: design

david zet designhoofdstad Milaan op z’n kop!

Mooie header, al zeggen we het zelf. Maar hij klopt niet helemaal. In elk geval hebben we wel je aandacht. Zo werkt dat met reclamekoppen. Het zit zo: niet david zet Milaan op z’n kop maar collega Kevin. En – eerlijk is eerlijk – ook dat klopt weer niet helemaal, want niet Kevin persoonlijk maar zijn Design Academy Eindhoven afstudeerproject ‘Smartphonegraphy’ zet Milaan op z’n kop. En oké, Milaan staat nog niet helemaal op z’n kop, maar we hopen snel van wel.

smartphonegraphy

Kevin’s project staat op de ‘Salone del Mobile’ om precies te zijn, een van de meest toonaangevende designtentoonstellingen van Europa. Smartphonegraphy is een conceptuele reactie op persoonlijke fotografie anno nu. Laten we het daar maar eens over hebben. Blog stelt moeilijke vragen, Kevin geeft antwoord.

Smartphonegraphy, wat is de achterliggende gedachte?

“Wat ik vooral mooi vind is hoe drastisch fotografie in relatief korte tijd is veranderd. Als je bij je ouders of grootouders op zolder gaat zoeken vind je vast fotoalbums met allemaal unieke momenten. In die tijd had je alleen een fotorolletje en kon je maar 24 of 36 opnames maken. Vergelijk dat maar eens met nu. Je schiet gewoon 10 keer dezelfde foto en kiest terplekke de beste. Dat kon vroeger niet. Nu heb je zomaar 1000+ foto’s op je smartphone staan waar niks mee gebeurd. Die blijven op het toestel staan of in een map verborgen op een harde schijf. De vraag waar ik mee zat was: hoe ziet dat eruit als mijn generatie 60 jaar oud is. Zitten we dan met een persoonlijke legacy die vervaagd is en door zijn omvang niets meer betekent?”

Hoe heb je dat verder aangepakt?

“Ik ben digitale foto’s van anderen gaan verzamelen, foto’s uit hun ‘schiet er op los’ collectie. Foto’s die anders zouden verdwijnen in de massa. Uit al die foto’s heb ik een selectie gemaakt en die heb ik weer op onderwerp geordend. Die onderwerpen zijn vertaald in 5 magazines. Op die manier heb ik de foto’s als het ware uit die massa gehaald en een nieuwe eigen plek gegeven zodat ze niet worden vergeten.”

Noem eens een onderwerp.

“De ‘doubles’ zijn leuk. Dat zijn foto’s die je direct na de eerste foto neemt. Omdat je denkt dat die beter is. Eigenlijk maak je twee keer of meer dezelfde foto. Omdat het kan. Typisch iets van nu, vroeger was dat ondenkbaar. Je had immers maar 24 of 36 foto’s op je rolletje. Daar ging je dan voorzichtig mee om. Je nam ook meer tijd voor een foto. Licht, sluitertijd, diafragma, compositie.”

Wat wil je bereiken met de magazines?

“Ik wil de foto’s weer betekenis geven. Daar gaat het uiteindelijk om. Niet online of op een apparaat, maar tastbaar maken. Je moet het volume van wat je aan foto’s gemaakt hebt kunnen zien. Als je al je digitale foto’s in een album plakt heb je een flink boek. Dan zie je direct waar je mee bezig bent. Deze opzet is bovendien vaak aanleiding voor gesprekken en discussies. Dat is mooi, aangezien het voor iedereen een herkenbaar probleem is.”

Dus je vertaalt een modern probleem in een ouderwets middel?

“Ja. Er zijn genoeg mensen geweest die zich afvroegen waarom ik de foto’s niet online heb weergegeven. Maar daarmee bereik ik niet wat ik wil. Nu discussiëren mensen erover. Het is herkenbaar. Dat vind ik gaaf, dat het iets los maakt. Je foto’s zijn een tijdslijn van je leven en daar wil je later iets van laten zien. Waarom maak je ze anders?”

En nu staat je werk in Milaan.

“Mooi he? Het maakt deel uit van de ‘Linking Process-tentoonstelling’ van de Design Academy Eindhoven.”

Wat zijn je verwachtingen?

“Dat vind ik moeilijk. Het is een verhalend project, geen meubelstuk of andersoortig design. Daar moet je als bezoeker langs kunnen kijken. Ik ben benieuwd hoe dat wordt opgepakt.”

Ga je zelf ook naar Milaan?

“Ik hoop van wel, maar ik weet het nog niet. Weet je dat je voor een simpele hotelkamer voor twee nachten in die week al meer dan 500 euro neertelt?”

Wat kunnen we in de toekomst nog meer van je verwachten?

“Ik ben momenteel bezig met een muziekproject. Dat slaat al redelijk goed aan moet ik zeggen. Benieuwd hoe dat verder loopt.”

Ben je toevallig in Milaan tussen 9 en 14 april ga dan zeker even kijken. Je vindt de tentoonstelling van design Academy Eindhoven in het LAP (Lambretto Art Project) aan de Via Cletto Arrighi 19 in Milaan.

david does de Dutch Design Week

Het is niet alleen maar reclame en communicatie dat de klok slaat bij david. Inspiratie vinden we net zo belangrijk. En als je een beetje goed kijkt vind je overal inspiratie, kwestie van je ogen gebruiken en de juiste plek bezoeken. Bijvoorbeeld de jaarlijkse Dutch Design Week (DDW) in Eindhoven. Een week van indrukken. Op verschillende plekken in de stad zijn er tentoonstellingen, verbluffende (ontwerp)vondsten, presentaties en lezingen te bewonderen. En aangezien Eindhoven om de hoek ligt is een vertegenwoordiging vanuit david logisch.

Meer dan 300 verschillende projecten maken deel uit van het programma. Kiezen dus. Wie alles wil zien klikt hier. david zag zich vooral geraakt door de
afstudeerprojecten. Altijd interessant om te zien is de jaarlijkse Graduation Show van de Design Academy Eindhoven. Een mooie overzicht van afstudeerwerk van een nieuwe generatie ontwerpers en volgens onze afvaardiging een goede mix tussen design en innovatie. De vormgeving van zowel de projecten als de expositie zijn wat betreft vormgeving helemaal af.

Wat innovatie betreft zijn er enkele boeiende projecten op de Graduation Show. Zo heeft Thomas Pleeging in een mal letterlijk een vaas van schimmel laten groeien. Een concept met veel mogelijkheden.

En wat te denken van de ‘stofkap’ van Yasuhito Hirose, een lamp voor boven je tafel die door statisch te zijn stof vangt en daar een kap van vormt. Ook de moeite waard is de hard/zachtbank ‘Curb’ van Karlijn Kuipers, behalve talentvol ook de zus van david’s art director Aart.

Karlijn Kuipers - Curb - couch

Zelfs de fiets kan ondanks zijn essentiële onderdelen leiden tot een inspiratierijk voorwerp. Dat de fiets steeds meer een deel van je identiteit wordt zie je in het straatbeeld. Hoever je dat kunt doortrekken lieten de fietsen van Vanhulsteijn in het Klokgebouw zien.

Futuristisch of atletisch, bruikbaar of inspirerend? Of van alles een beetje?