Geen vals, maar echt sentiment

Voor ROC de Leijgraaf, een belangrijke klant van david, was ik onlangs op pad om studenten, docenten en medewerkers te spreken. Ze vertelden me hun verhalen en persoonlijke ervaringen, die resulteerden in (hopelijk) mooie, aansprekende en menselijke artikelen voor de net verschenen Open Dag Krant van het roc.

Van kinds af aan ben ik geïnteresseerd in mensen en hun verhalen. Altijd benieuwd naar wat iemand te vertellen heeft, altijd nieuwsgierig naar wat anderen beweegt en wat hun bezighoudt. Om vervolgens hun ervaringen in de juiste bewoordingen weer te geven, zodat ook anderen er kennis van kunnen nemen. Een goed verhaal wil iedereen wel horen. Met een goed verhaal kun je mensen raken, vandaar ook dat bedrijven en organisaties steeds meer op zoek gaan naar hun eigen verhaal, hun eigen story. Storytelling als middel om mensen aan je te binden, extern en intern.

Onderwijs nog steeds een passie
Hoewel er regelmatig gemopperd wordt op het onderwijs in het algemeen en het mbo (middelbaar beroepsonderwijs) in het bijzonder, is het mooi om te zien dat bij De Leijgraaf onderwijs nog steeds een passie is. Bevlogen docenten vertelden me over de persoonlijke begeleiding van leerlingen. Conciërges die al meer dan 25 jaar aan school verbonden zijn, gaven een inkijkje in hun wereld waarin praten en luisteren de belangrijkste instrumenten zijn voor een goede relatie met de spreekwoordelijke ‘jeugd van tegenwoordig’. En ook studenten vonden het leuk om te vertellen over wat hen bezighoudt, offline en online.

Je kunt het zien en voelen, of iemand meent wat hij zegt.

Je kunt het zien aan iemand of hij meent wat hij zegt, of hij niet alleen de goede woorden uitspreekt maar ze ook echt invulling geeft. Je kunt het ook voelen, in de begeestering waarmee ze praten en de emotie die uit hun ogen straalt. Echt gevoel, gemeend gevoel, dat herken je. Net zoals een echt verhaal. Dat gaat rechtstreeks van de zender naar het hart van de ontvanger, alsof er een onzichtbaar draadje door de lucht loopt. Bijna kun je de ‘ping’ horen, als de boodschap binnenkomt.

Soms vormen al die draadjes samen een onzichtbaar spinnenweb, zo bleek bij een bijeenkomst op datzelfde ROC de Leijgraaf. De school maakte de Uitblinker van het Jaar bekend, de student die volgens de hele Leijgraaf iets bijzonders heeft gedaan in zijn studie of stage. Vier studenten waren genomineerd. Vier jonge mensen die stuk voor stuk mooie dingen hebben gedaan en doen.

Geen vals sentiment
Maar eentje stak er toch met kop en schouders bovenuit. Vanwege de simpele zuivere emotie die ze uitstraalde. Juliana Dah, 23 jaar oud, bijna 10 jaar als Birmaanse vluchteling in een Thais vluchtelingenkamp gezeten, 3 jaar in Nederland en met maar een wens; leren.

Haar ambitie en inzet zijn tomeloos. Als ze dit jaar haar diploma haalt, wil ze verder studeren, als sociaal pedagogisch werker. Om uiteindelijk te gaan werken met kinderen, het liefst vluchtelingenkinderen en als het even kan in haar eigen vaderland. Haar wens, haar story, is bijna simpel in zijn eenvoud. Maar het gevoel er achter is echt, en wordt door iedereen herkend. Daar zit geen vals sentiment, geen schmieren bij. Dat is niet te faken, en ook niet na te maken.

Echte emotie is wezenlijk in iedere vorm van communicatie. Als die ontbreekt, valt de basis eronderuit. Dan kun je je verhaal nog zo mooi ‘pimpen’, de ontvanger prikt daar ongenadig doorheen. Ik wist het al wel, maar dankzij Juliana werd ik hier weer op een mooie manier aan herinnerd.

Een gedachte over “Geen vals, maar echt sentiment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s