Een viral en weer een viral en weer een en…

De viral, wie kent hem niet? Leuk hoor. En het zijn er ook zoveel. Als bezetenen duikelen ze over elkaar heen voor de gunst van de ontvanger, lonkend naar de titel ‘het meest besproken filmpje voor bij de koffieautomaat.’ Leuk zijn met name de doordenkers, de ‘in-de-maling-nemers’. Je kent ze wel: eerst suggereren dat wat er in het filmpje gebeurt echt is, om een paar dagen later te gaan schreeuwen dat het allemaal bedacht is. Twee keer je aandacht pakken.

Persoonlijk heb ik er niks tegen om eens in de maling genomen te worden. Als het goed gedaan is (lees ongekunsteld), kan ik er zelfs mee lachen. Maar er zijn zoveel voor de hand liggende virals dat je je afvraagt of het eigenlijk nog wel zin heeft. Het hoeft immers niet elke dag 1 april te zijn.

Als consument verlies je stilaan je interesse in al die quasileuke, door een ‘zichzelf brutaal vindend reclamebureau’ bedachte non-boodschappen die ons moeten laten geloven dat het gepresenteerde product echt wel onderscheidend is want de viral is dat toch ook.

Niet dus. Nieuwe media trapt nog te vaak in de val van oude media: ongevraagd en op zoveel mogelijk plekken opduiken totdat er irritatie ontstaat. Uitzonderingen daargelaten.

Is het door de strot duwen van commercials vlak voor YouTube-filmpjes en banners die pontificaal blokkeren wat je lezen wilt niet hopeloos achterhaald vraag ik me af? En wat te denken van al die uitermate irritante verzekeringsaanbiedingen die mij ongevraagd worden gedaan omdat ik ooit een site over autoverzekeringen heb bezocht? Is het niet gewoon klakkeloos zenden? In wezen is deze manier van communiceren niet anders dan die van commercials. Onderbreken, zenden, irriteren.

En irritatie is de slechtste verkoopprikkel die er is.

Jezelf genomen voelen door een merk is net zo min een verkoopprikkel. Onlangs ook weer. Een meisje liet haar 152 Facebook-vriendprofielen op haar arm tatoeëren. Twee dagen later: Grapje, riep Pretty Social, het bedrijf achter het filmpje. Lachen. Ja, maar de boodschap heeft een dubbele lading, is het verweer. Zo onderstrepen we namelijk het belang van de echte wereld binnen de social media-wereld.

Yeah right. Gaap. Onechtheid heeft geen bindingskracht.

Met een beetje pech krijg je dezelfde viral tig keer op dezelfde dag voor je kiezen. Zijn we zelf schuld. We re-tweeten en re-posten ons suf, zonder vooropgezet plan en doelgerichtheid. Kwestie van al je vrienden selecteren en op send klikken. Makkelijk zat. Maar hoe kritisch zijn we eigenlijk over wat we klakkeloos de wereld ingooien?

Misschien heeft de boodschap een paar dagen volop aandacht. Maar aandacht moet vooral niet verward worden met actie. Want dat is immers wat je wilt als zender, je wilt dat de ontvanger actie onderneemt. Maar beste marketingmanager, daar is echter meer voor nodig. Echtheid bijvoorbeeld. Een verhaal. Zorg jij nou maar eerst dat ik me thuis voel bij jouw merk, maak me deelgenoot van je verhaal en misschien dat ik dan de volgende stap zet.

4 gedachtes over “Een viral en weer een viral en weer een en…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s